fbpx
PORTALE PARTNERÓW
Loading...
POMYSŁYPORADYŻYCIE

Wychowanie dziecka – skuteczne porady

Narodziny dziecka to nowy etap w życiu jego i rodziców. Nagle ich świat zaczyna się kręcić wokół tej małej istoty, a zaspokojenie podstawowych potrzeb dziecka jest priorytetem. Mimo kilkumiesięcznych przygotowań często pojawiają się wątpliwości i stawiane są pytania: Co teraz? Jak my damy radę? Czy będziemy dobrymi rodzicami? Czy na wszystko wystarczy pieniędzy? Czy dobrze wychowamy tego małego człowieka?

 

Jak się okazuje z większością zadań, dzięki rozwiniętemu instynktowi rodzicielskiemu każdy jest w stanie sobie poradzić, przynajmniej do pojawienia się problemów wychowawczych, bo właśnie wychowanie dziecka to najtrudniejsze zadanie i to na nim należy się skupić, nie zapominajmy o sprawach takich jak pielęgnacja i karmienie dziecka. Błędy wychowawcze szybko objawią się niegrzecznym zachowaniem dziecka i rozczarowaniem rodziców. Na rodzicach ciąży ogromna odpowiedzialność, aby dziecku przekazać ważne w życiu wartości i ukształtować je na mądrą osobę dorosłą, dziecko samo się nie ukształtuje.
Warto zdawać sobie sprawę z tego, że dziecko uczy się większości zachowań od rodziców i w zasadzie od samego początku bacznie się im przygląda i obserwuje ich emocje, ekspresję, nastrój. Choć maleństwo jeszcze nie rozumie motywów tych zachowań to odróżnia je, reaguje na nie i zapamiętuje. Maluch wyczuwa złość lub radość otaczających osób i często je podziela reagując płaczem lub uśmiechem już w pierwszych miesiącach życia dlatego wychowanie dziecka w pozytywnej atmosferze trzeba zacząć jak najwcześniej.Co zrobić, aby nie pogubić się w tym wszystkim? Najlepiej wspólnie ustalić zasady, których konsekwentnie rodzice będą przestrzegać. Dzięki temu uniknie się kłótni między partnerami oraz dziecko będzie od początku wiedziało, co może a co nie. Mit obrazujący najlepszych rodziców jako tych, którzy na wszystko pozwalali trzeba obalić. Dziecku nie wolno na wszystko pozwalać, nie można mu wszystkiego kupować tylko po to aby mieć przysłowiowy święty spokój i zadowolone dziecko. Jest to bardzo krótkowzroczne podejście. Oczywiście trzeba dziecko nagradzać, kupować mu prezenty i zabawki ale we wszystkim trzeba mieć umiar, bo spełnianie zachcianek dziecka może odwrócić role i to ono zacznie wychowywać sobie rodziców a nie odwrotnie.
Aby dziecko nas lubiło i słuchało należy poświęcać mu czas i uwagę. Dobry rodzic poprzez wspólną zabawę rozwija charakter i umiejętności małego człowieka. Dobry rodzic dużo mówi do swojego dziecka, czyta książki, opowiada co go otacza i pokazuje mu świat, uczy reguł panujących zarówno w domu, jak i na świecie. Choć wydaje się proste to wymaga wielu poświęceń i czasu.
Nie mniej jednak warto pamiętać, że dziecko jest indywidualną jednostką więc nie ma jednego sposobu na dobre wychowanie. Przeczytanie jednej książki nie czyni z nas eksperta w tej dziedzinie, ale pewnie trochę pomoże. Wyciągając średnią z wielu przykładów rodziców i ich metod wychowawczych można wyróżnić kilka uniwersalnych zasad, na które powinno się znaleźć miejsce w każdej rodzinie.

 

Po pierwsze trzeba dziecku zapewnić bezpieczeństwo. Noworodek przychodząc na świat potrzebuje bliskości, miłości i czułości. Okres ciąży z jego perspektywy to 9 miesięcy noszenia, kołysania i ciągłego kontaktu z matką. Lepiej nie fundować mu terapii szokowej poprzez odstawienia lecz zadbać o to, aby nie zabrakło mu tulenia i ciepła na zupełnie nowym świecie. Są to najbardziej znane mu rzeczy więc sprawiają, że czuje się bezpieczne i kochane dzięki czemu jest spokojne i dobrze się rozwija. Gdy maluch podrośnie bezpieczeństwo zapewni dobrze zorganizowany dom oraz reguły w nim obowiązujące, których wszyscy wspólnie będziecie konsekwentnie przestrzegać.

 

Po drugie ważną wartością jest szacunek. Choć mamy przed sobą dziecko to traktujmy je z takim samym szacunkiem jak osobę dorosłą. Obrażanie dziecka, wyśmiewanie go, upokarzanie i porównywanie z innymi może zaburzać jego pewność siebie. Złe zachowanie oczywiście należy ganić tłumacząc dlaczego nie powinno się tak robić a następnie wyciągnąć konsekwencje wobec niesfornego dziecka. Szacunek do rodzica jest kwestią niepodważalną. Dlatego trzeba twardo postawić granice i nie ulegać. Młody człowiek wiele razy będzie sprawdzać, czy raz wyznaczone granice da się przesunąć i będzie próbowało pozwalać sobie na więcej.Nie można tego ignorować. Ono nie rodzi się z poczuciem co jest dobre, a co złe. Narzucone przez rodziców zasady, zakazy i nakazy kształtują jego osobowość i wartości, jakie będzie wyznawał. Problem tkwi w tym, że dziecku nie wystarczy raz powtórzyć. Trzeba mieć cierpliwość, aby każdego dnia powtarzać te same zasady. Można to trochę ułatwić, np: jeśli nie chcesz, żeby Twoje dziecko dotykało gorącą kuchenkę – zamiast tylko zakazywać „nie wolno” lepiej za każdym razem tłumaczyć, ale spokojnie i stanowczo dlaczego jest to zły pomysł jakie mogą być konsekwencje. Twierdzenie, że każdy uczy się na swoich błędach, w wielu przypadkach może okazać się zgubne.

Trzecia ważna kwestia w wychowaniu małego człowieka to komunikacja. Dzieci mają wrodzoną empatię, więc rozmowa pozwalająca na mówienie, słuchanie i okazywanie uczuć, która będzie prowadzona w otwarty i łagodny sposób nauczy dziecko poprawnego komunikowania swoich potrzeb i przemyśleń. Należy poświęcić maluchowi tyle czasu, ile wymaga, by pojąć kwestie, które dla nas dorosłych, wydają się być naturalne. Wyrażanie swoich emocji i zdania poprzez krzyk i rozkazy może zaboleć bardziej niż klaps i negatywnie nastawi do nas dziecko. Dlatego, aby pracować nad komunikacja warto chwalić, pomagać, interesować się i koncentrować się na tym co robić, a nie na tym, czego nie wolno. Oczywiście dziecko musi poznać wszystkie emocje i uczucia aby później odpowiednio reagować, a że prawdopodobnie będzie naśladować rodziców to lepiej dać mu dobry przykład. Rozwój sfery emocjonalnej jest równie ważny co umiejętności manualne i umysłowe. Warto pozwolić maluchowi cieszyć się i śmiać, przytulać, całować. Ale także płakać, krzyczeć, złościć się a nawet tęsknić i bać się.

Pamiętajmy, aby komunikacja działała w dwie strony i poza wymaganie od dziecka rozumienia i przestrzegania naszych słów, słuchajmy też jego i reagujmy na jego potrzeby. Wzajemny dialog i empatia pozwoli lepiej się poznać i stworzyć silną więź rodziców i dzieci.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *